Recenzja od „Diabe艂 poleca” https://www.facebook.com/Diabelpoleca

( PATRONAT MEDIALNY )

ZA 艢CIAN膭 WSZYSTKICH KRZYWD

W sierpniu nak艂adem wydawnictwa Szara Godzina ukaza艂a si臋 kolejna ju偶 powie艣膰 Anny Stryjewskiej – 鈥瀂o艣ka. Dop贸ki bi艂o serce鈥. Ka偶d膮 nast臋pn膮 ksi膮偶k膮 autorka potwierdza sw贸j niesamowity talent do pi臋knego opowiadania chwytaj膮cych za serce opowie艣ci.

Pocz膮tek lat sze艣膰dziesi膮tych dwudziestego wieku, niewielka wie艣 w wojew贸dztwie 艂贸dzkim. Zosia, nastoletnia dziewczyna, wiedzie ci臋偶kie i ma艂o satysfakcjonuj膮ce 偶ycie z rodzicami i m艂odsz膮 siostr膮 Jadzi膮. Szaro艣膰 codziennej egzystencji, prac臋 w domu i na roli, roz艣wietla dziewczynie jedynie marzenie o w艂asnej maszynie do szycia i realizowaniu swojej pasji. Problemy kazdego dnia, bieda, surowo艣膰 matki 鈥 wszystkie te elementy sprawiaj膮, 偶e Zo艣ka stopniowo odsuwa swoje marzenia. Kiedy czuje porywy pierwszej mi艂o艣ci zdawa膰 si臋 mo偶e, 偶e nareszcie odnajdzie klucz do swojego szcz臋艣cia. Oka偶e si臋 jednak, 偶e 偶ycie postawi przed ni膮 jeszcze mn贸stwo przeszk贸d, a to co nowe, nie zawsze jest czym艣 lepszym.

Obraz wsi wykreowany r臋k膮 Anny Stryjewskiej jednocze艣nie zachwyca i przera偶a. Bardzo plastyczne opisy i fenomenalnie oddany klimat spo艂eczno艣ci wiejskiej zas艂uguj膮 na uwag臋. Autorka do艂o偶y艂a wszelkich stara艅, by by艂 to obraz pe艂ny, nie przejaskrawiony i bardzo prawdziwy. Nie potrzeba wiele czasu, by ca艂kowicie przenikn膮膰 do tego 艣wiata. Bogaty j臋zyk, pe艂na pasji narracja i ogrom emocji w艂o偶ony w t臋 histori臋, sprawiaj膮 偶e t臋 powie艣膰 czyta si臋 po prostu wspaniale. Realia wsi powojennej stanowi膮 bardzo mroczny podk艂ad pod histori臋, kt贸ra umiej臋tnie opowiada zar贸wno o ludzkich dramatach jak i wielkiej pot臋dze marze艅. Czy Zo艣ce uda si臋 odmieni膰 sw贸j los? Czy spe艂ni marzenia i b臋dzie szcz臋艣liwa? Jak wielk膮 si艂臋 b臋dzie musia艂a odnale藕膰 w sobie by rzuci膰 wyzwanie przeznaczeniu?

Opowiedziana kolorem, smakiem i s艂o艅cem historia m艂odej kobiety, kt贸ra wymyka si臋 poza narzucone jej ramy. Odwa偶nie patrzy w przysz艂o艣膰 mimo ogromu krzywd, kt贸re j膮 dotykaj膮, dla wielu os贸b mo偶e by膰 inspiracj膮 do walki o siebie. W ksi膮偶kach Anny Stryjewskiej ceni臋 pi臋kny j臋zyk jakim si臋 pos艂uguje, niebywa艂y talent narracyjny, a tak偶e t臋 jedyn膮 w swoim rodzaju poetycko艣膰 smutku, kt贸r膮 przeplata w opowiadanych przez siebie historiach. Bohaterowie Stryjewskiej charakteryzuj膮 si臋 tym, 偶e los wyj膮tkowo okrutnie si臋 z nimi obchodzi. Targani traumatycznymi prze偶yciami, nieszcz臋艣liwi, zaszczuci. Wszystkie powie艣ci pisarki s膮 bardzo realistczne i dog艂臋bnie przejmuj膮ce. W tych ksi膮偶kach wielu z nas odnajdzie echo swoich problem贸w. Co szczeg贸lnie wa偶ne : s膮 tak偶e bardzo buduj膮ce. Anna Stryjewska jak ma艂o kto potrafi z czelu艣ci beznadziei wyci膮gn膮膰 iskr臋 艣wiat艂a. Kreuj膮c portrety postaci skrzywdzonych, o nie艂atwych losach, zagubionych, ale tak偶e 艣wiadomych swoich warto艣ci i pragnie艅, sprawia, 偶e jej bohaterowie staj膮 si臋 czytelnikowi bardzo bliscy. S膮 perfekcyjnie dopracowani i maj膮 bogate portrety psychologiczne. Kto raz pozna艂 pi贸ro autorki niew膮tpliwie si臋gnie po kolejne jej tytu艂y. Nie jest rzecz膮 艂atw膮 maj膮c na koncie tak udane powie艣ci jak 鈥濩h艂opiec z ulicy Wschodniej鈥 nie tylko utrzyma膰 poziom kolejnych ksi膮偶ek, ale wzbi膰 si臋 jeszcze wy偶ej. Annie Stryjewskiej si臋 to uda艂o. 鈥瀂o艣ka鈥 to powie艣膰 absolutna. W trakcie lektury kilka razy wraca艂am do niekt贸rych fragment贸w po to tylko, by rozkoszowa膰 si臋 urod膮 ich zapisu. Kiedy ta podr贸偶 si臋 zako艅czy艂a i dotar艂am do ostatniej kropki, u艣wiadomi艂am sobie, 偶e nigdy jeszcze 偶adna powie艣膰 obyczajowa tak bardzo mnie nie poruszy艂a. W臋dr贸wa艂am z Zo艣k膮 przez pola i wsie, 偶y艂am jej rozterkami i kibicowa艂am jak ma艂o komu. Da艂am porwa膰 si臋 tej historii ca艂kowicie. Rzadko zdarza mi si臋 tak g艂臋boko prze偶ywa膰 czytan膮 ksi膮zk臋 i m贸c podzieli膰 si臋 z czytelnikami takimi uczuciami. Jestem syta. Jestem spe艂niona.

鈥瀂o艣ka. Dop贸ki bi艂o serce鈥 to pierwszy tom tej niesamowitej opowie艣ci. Ksi膮偶ka, kt贸ra zaspokoi nawet wybredne czytelnicze gusta. Pe艂nokrwista, barwna i tak niesamowicie nasycona emocjami. S膮 ksi膮偶ki od kt贸rych trudno jest si臋 oderwa膰, kartkujemy je z wypiekami na twarzy i wci膮偶 chcemy zatrzyma膰 t臋 chwil臋, gdy przenie艣li艣my si臋 w tak malowiczy 艣wiat. S膮 ksi膮偶ki nieodk艂adalne, ksi膮偶ki ponadczasowe i wielkie. Tak膮 w艂a艣nie powie艣ci膮 jest 鈥瀂o艣ka鈥. To literacki majstersztyk, kt贸ry uwodzi j臋zykiem, czaruje niesamowit膮 aur膮 i na bardzo d艂ugi czas pozostaje w pami臋ci. 呕yczy艂abym sobie czyta膰 wy艂膮cznie tak napisane i profesjonalnie dopracowane powie艣ci. W 艣wiecie pustos艂owia, gonitwy premier, powie艣ci mia艂kich i produkowanych na skal臋 masow膮, taka ksi膮偶ka to diament. 鈥瀂o艣ka鈥 to powie艣膰, kt贸r膮 poleci膰 mog臋 zar贸wno m艂odym osobom jak i tym, kt贸rzy s膮 ju偶 do艣wiadczonymi smakoszami literatury. Uniwersalny przekaz tej ksi膮偶ki trafi do czytelnik贸w w ka偶dym wieku. Trudno mi wyobrazi膰 sobie, 偶e mog艂abym w najbli偶szym czasie trafi膰 na lepsz膮 powie艣膰. Anna Stryjewska kolejny raz udowodni艂a, 偶e talent i ci臋偶ka praca s膮 kluczem do sukcesu. Zapro艣cie 鈥瀂o艣k臋鈥 do swoich dom贸w, a gwarantuj臋 Wam, 偶e zyskacie przyjaci贸艂k臋. Diabelska ocena to 6, wy艂膮cznie dlatego, 偶e w swej skali nie posiadam wy偶szej. Kocio艂 emocji, bardzo bogate t艂o spo艂eczne i wy艣mienite porterty psychologiczne. Je偶eli mieliby艣cie przeczyta膰 tylko jedn膮 ksi膮偶k臋 niechaj to b臋dzie 鈥瀂o艣ka鈥 Diabe艂 najmocniej poleca.